Verdonk kiest voor lege TON

Verdonk kiest voor lege TON (Joop van Rijswijk, Podium/Trouw, 24 oktober)

De keuze van Rita Verdonk voor een beweging in plaats van een partij met leden is verontrustend. Net als de PVV van Wilders geeft Verdonk het signaal dat democratie maar lastig ‘gedoe’ is.

<< De grote partijen moeten voor PVV en TON niet in de schulp kruipen, maar de confrontatie aangaan. Ze zouden in de Tweede kamer – het politieke forum bij uitstek – in een principieel debat moeten aantonen dat de beginselen van de PVV en TON verwerpelijk en hun argumenten goedkoop zijn. Vanuit hun oorsprong, geschiedenis en staat van dienst zijn vooral CDA, PvdA en VVD dat aan het volk verplicht. >>

Commentaar:
Deze woorden zijn weliswaar juist, maar de schrijver ziet over het hoofd dat hij zijn eigen constatering dat genoemde partijen ‘niet meer weten en in staat zijn hun beginselen moeten toepassen’, niet doortrekt tot aan zijn bovengeciteerde slotpassage. Dat is natuurlijk niet consequent. Als beginselen niet meer kunnen worden uitgelegd, dan zijn ze ook niet in staat om aan te tonen dat PVV en TON op een verkeerde manier functioneren. De traditionele partijen hebben die ruimte zelf geschapen.

Verdonks Trots op Nederland gaat torenhoog scoren (Willem Breedveld, Podium/Trouw, 24 oktober)

<< Op zijn gunstigst onderhouden Nederlanders een soort haat-liefde verhouding tot hun vaderland. Als ‘oranje’ wint, is de euforie groot, maar zit het de club een beetje tegen dan is het gemurmureer niet van de lucht. Dan zijn we ineens weer een klein landje dat niks voor elkaar krijgt en voegen de meesten van ons zich in de aloude reflex om zich tegenover buitenstaanders geringschattend uit te laten over de aard, de rol en de betekenis van ons vaderland. >>

Commentaar:
Niet altijd zal de Nederlander zich geringschattend uitlaten tegenover de buitenlander, omdat hierbij eerder sprake is van een psychologische reflex: de zekere Nederlander laat zich trots uit, maar de onzekere laat zijn onzekerheid ook blijken, want we zijn toch een klein landje? Er bestaat ook een ander gemurmureer: als een voetvallende miljoenenploeg weer eens niet gepresteerd heeft en niet, zoals Duitsers en Engelsen, tot de laatste seconde gevochten hebben. Dat gemurmureer is meer dan terecht. Die voetballers hebben vaak niets anders aan hun hoofd dan hun eigen bankrekening en hun eigen werkgever.